De schilder André Klompmakers woont en werkt in Middelburg.

Kenmerkend voor zijn schilderijen zijn het gebruik van acryl verf met zand, marmergruis en textiel.

Zijn beeldtaal kan in drie delen gesplitst worden.

1 : Landschap met horizon.  Vogelweiden

Zijn geabstraheerd landschap met een horizon geeft de toeschouwer een effectief oriëntatiepunt. Wat als de toeschouwer zou besluiten om over de horizon te kijken, wat is daar.  Is het verlaten van de comfortzone een start om kritisch naar het huidige landschap  te kijken. Heeft onze maatschappij nog oog voor het behoud van ons landschap.

2 :  Landschap zonder horizon.  Vlinders

In zijn ”conceptueel landschap” neemt hij ons in zijn verbeelding mee aan de hand van de vraag hoe het gebruik van ons landschap doorwerkt in verlies van biodiversiteit en verschraling. In zijn beeldtaal worden de kleuren als metafoor gebruikt voor het verlies van biodiversiteit. Uit een utopisch onaangedaan landschap (onderlagen) vervluchtigen de  kleuren en verliezen hun wetmatige hiërarchie (voorgrond, horizon, lucht) en zwermen uit over heel het doek. Het perspectief, letterlijk de horizon in een landschap en figuurlijk het verlies van  biodiversiteit, is verdwenen. De steenslag, het marmergruis, symboliseert de verschraling van het landschap.

Om dit thema, het verlies van vele soorten in ons huidig ecosysteem, meer lading te geven, wordt elk schilderij vernoemd  naar een vlinder uit de rode lijst van uitstervende vlinders.

 (acryl met zand en marmersnippers  op doek) (90x90 cm)

3 : Vogels in een lappendeken.

Een lappendeken betekent figuurlijk een onsamenhangend of gevarieerd geheel. Het duidt op een mengeling of verzameling van verschillende, niet-uniforme elementen. Deze lappendeken wordt gebruikt als metafoor voor de huidige onder druk staande biodiversiteit. Het doek is beplakt met steengruis, lapjes textiel en papier waarin de vogels moeten overleven. De oneffenheden en scheurranden bij en   in de vogels suggereren verlies aan gezondheid en voortplanting.

4 :  Verkenningen

Geometrische afgeleiden ( constructivisme) als basis voor invulling van ruimten, laten een uitstap zien naar een verkenning  van vormen, afmetingen en posities, als wel compositie in kleur. Vanuit dit vertrekpunt ontstaat er een plan, een basiselement of een abstract van de verbeelding.  Projectie op of van een denkbeeldig stadsplan, woonblok, jachthaven of snaarinstrumenten zijn wilde fantasieën. Deze verkenning  met diverse materialen zoals acryl, acryl met textiel, assemblage van hout in acryl en alleen textiel, zijn in diverse afmetingen  uitgevoerd

 

Beelden.

Als beeldhouwer is hij geïnteresseerd in “organische en geometrische constructen”.  Zijn inspiratie vindt hij in de moderne beeldhouwkunst. Kunstenaars als Constantin Brâncuși, Henry More , Ossip Zadkine, Oskar Schlemmer, Jacques Lipchitz en Amedeo Modigliani horen bij zijn favorieten. Diverse soorten marmers, o.a. Carrara marmer,  wit en zwart Grieks marmer,  grijs Bardiglio Nuvolato en Verde Guatemala, maar ook hout behoren tot gebruikte materialen. Het moduleren van abstracte vormen in klei en vervolgens het transponeren in cellenbeton met gips vormt een nieuwe dimensie in ruimtelijke invulling.